November: tijd van duisternis en licht

Toen ik op 21 november 1974 geboren werd was het echt herfstweer. Het waaide heel erg hard, de grijze wolken dreven voorbij en de bomen verloren hun laatste bladeren. Mijn moeder vond het prima: zij lag onder het donzen dekbed met haar eerste kindje op een roze wolk te genieten.

November: volledig grijze dagen, novemberregens en zonnige herfstdagen met strakblauwe hemel wisselen elkaar af. De ene keer is de wereld heel klein en de andere keer opent ze zich weer. We kennen de dagen van binnen blijven en die van erop uittrekken, naar het bos of uitwaaien aan het strand. Bladeren veranderen van kleur, het zonlicht doet hun mooie kleuren oplichten. Een zuchtje wind en ze dwarrelen naar de grond. Het is de maand van zowel duisternis als licht.

November is de maand van het herdenken van onze doden. Dat kan een gevoel van verdriet, van weemoed geven, passend bij de natuur die afsterft en de sneller donker wordende dagen. Maar in ons bevindt zich een lichte ruimte, waar de macht van de duisternis niet komen kan. Als op Sint Maarten de kinderen met hun lampion de donkere avond verlichten, kan ons dat zeggen: het gaat erom dat we ook in deze novembermaand niet ons innerlijk licht vergeten.

Ik wens je dan ook een gezegende novembermaand. Ik wens dat je bij het zwakker wordende licht van de zon het licht in je hart ontdekt. Dat je tijdens koude dagen de gloed van de Heilige Geest in je voelt, zodat je hart zich voor God opent, maar ook voor de mensen om je heen, die je nodig hebben. Juist deze maand.

Pastor Annemarie Gooiker.

Column geïnspireerd door boek van Anselm Grün ‘Leven met hart en ziel’.