Klik op de afbeelding voor het schema met alle vieringen tijdens Kerst en Oud & Nieuw.


Barmhartigheid van de ontmoeting

Ziekendag 8 april 2016: ‘Barmhartigheid van de ontmoeting’
Evangelie vlg. Marcus 1, genezing van een melaatse

Overweging door Annemarie Gooiker

Inleiding
Beste medegelovigen,
Welkom u allen hier samen in de Emmanuelkerk voor de jaarlijkse ziekendag. Van waar u ook komt, wie u ook bent, voel u thuis hier in de herberg, zoals deze kerk al 40 jaar present wil zijn voor mensen. Emmanuel: zo kunnen wij Jezus ook noemen. Het betekent ‘God met ons’. Daar waar liefde is tussen mensen, vrede en vriendschap, daar is God. Daar waar mensen elkaar echt zien en ontmoeten, daar is God. Dat vraagt van ons het hart open te stellen, voor de ander en de Ander met een hoofdletter. Daarom is het thema van deze dag: Barmhartigheid van de ontmoeting. Ik wens ons een mooie viering en fijne dag toe.

Overweging
Een hart, waaruit bloemen groeien, een hart dat open bloeit, het is het symbool van deze jaarlijkse ziekendag. Het hart, dat open bloeit, is een gelukkig hart, een vrij hart, een vredevol hart, en dus een mens die in balans is. Maar we weten allemaal, dat het hart er ook heel anders aan toe kan zijn. Denk maar eens aan het hart dat op slot zit, het hart waar een steen op ligt of een gebroken hart.
Dit jaar is uitgeroepen door de Paus tot jaar van de barmhartigheid. Het hart moet blijkbaar in de schijnwerpers gezet worden. Het hart van mensen heeft blijkbaar extra aandacht en zorg nodig. We kunnen het zo goed hebben met elkaar, en zeker weten hebben we die ervaringen gelukkig ook, maar we zijn ons ook zeer bewust van de keren, dat het goed mis gaat: in onze eigen kringen, maar ook op Europees en wereldlijk niveau. Je hart openen en delen van je liefde en vriendschap, je hart openen en samen tot bloei komen en gelukkig zijn, is een ideaal, waar we in geloven, maar de balans is nog vaak ver te zoeken.
Toch moeten we niet moedeloos worden. Dan zeggen we meestal: begin bij jezelf, begin in het klein, begin hier, vandaag en nu. Wij zijn hier met elkaar samen gekomen om ons hart te openen en te delen van wat er in je hart omgaat.
Deel dat hier met elkaar of als je niet zo’n prater bent, deel het met God. Zijn heilig hart is een barmhartig hart, het staat altijd open. Hoe is het gesteld met jouw hart? Welke beproevingen draag jij met je mee? Wat maakt, dat je hart misschien wat dor voelt, wat stil en klein, verdrietig misschien? Of wat maakt dat je hart overloopt van vreugde, vol hoop is en vertrouwen?
Open je hart en deel en het zal tot bloei komen. Jezus deed het ook. Hij opende zijn hart en liet zich raken door het verdriet, door de ziekte, door de noden van mensen die Hij ontmoette. Maar al te vaak zijn het de zieke mensen, die over het hoofd gezien worden of die de dupe worden van allerlei bezuinigingen. In de tijd van Jezus schreef de wet van Mozes  voor dat mensen met Lepra uit de stad verbannen moesten worden naar verlaten plaatsen, verstoten. Was je ziek dan werd je gestraft met verstoting, uitsluiting en eenzaamheid. Deze wet had tot doel de gezonden te beschermen. Nog altijd worden mensen buitengesloten met het doel de eigen ‘gezonde’ mensen te beschermen. Denk maar aan al die vluchtelingen, voor wie hele muren van prikkeldraad opgetrokken zijn, om ze maar buiten te houden. Ik denk aan de staat van hun hart. Maar ik stel me ook de vraag: hoe is het met het hart gesteld van hen die buitensluiten? Met hen, die zich vastklampen aan allerlei regels en wetten, formulieren en maar al te vaak de mens zelf niet meer zien, niet meer aanraken, niet luisteren naar hun hart. Barmhartigheid vraagt om ontmoeting, niet om regelgeving.
Het voorbeeld is ons vandaag gegeven in het Bijbelverhaal. Jezus handelde naar de barmhartigheid van de ontmoeting en volgde de wet van de liefde. Hij ging naar de melaatse toe, naar de mens waar anderen bang voor waren, raakte hem aan en nam hem op die manier weer op in de samenleving. Het gaat hier om de genezing van het hart, heel worden als mens met al je gebreken, lichamelijk en geestelijk. Het gaat om je deel voelen van allen en alles en niet dat je erbuiten staat. En dat bereik je als je elkaar in liefde werkelijk ontmoet. En dat wil toch elk mens?

Het is geen wonder dat er een jaar van barmhartigheid moest komen. De taal van het hart dient vaker en duidelijker gesproken te gaan worden. Laten we er hier vandaag bewust aan werken. Open je hart en deel, ontmoet elkaar, hier in de viering en straks in het Achterom. Ik wens, ook namens de ziekenbezoekgroepen van de parochie, dat uw hart vandaag een beetje tot bloei mag komen en dat u straks met een warm gevoel naar huis gaat. En al is het niet altijd gemakkelijk, Jezus zal ons helpen. Want daar waar liefde is, daar is God. Amen.