Klik op de afbeelding voor het schema met alle vieringen tijdens Kerst en Oud & Nieuw.


Overweging 04 februari 2017

Overweging door Marieke Drent

Ik wil jullie vertellen over een bijzondere ontmoeting die ik heb gehad, daarna zal ik meer vertellen over de ontmoeting van de Emmaüsgangers met Jezus.

Voordat ik hier kwam als pastor, werkte ik als verpleegkundige bij dementerende ouderen. Ik had avonddienst gehad en was best moe. Toen de bus kwam was ik blij dat ik eindelijk naar huis kon. De buschauffeur stopte,       ik moest lachen, hij had een klein kammetje in zijn hand en begon zijn sik te kammen. “Goeieavond, zei ik , niet zo druk meer”!  “Nee”, zei hij “ik verveel me een beetje.”   Ik wilde naar achteren lopen dat deed ik altijd. Maar op de een of andere manier merkte ik dat de buschauffeur graag wilde praten. Dus ging ik voorin zitten, ik hoefde toch maar een klein stukje naar het station want dan kon ik hopelijk overstappen op de snelle bus naar Utrecht die ik net bij de halte gemist had. Maar in dat korte stukje was er een ontmoeting die al heel bijzonder was dus bleef ik zitten.   Deze bus ging dan wel met een omweg maar toch. Het was een ontmoeting met een vreemde die dieper ging. 

In dat korte stukje had hij met mij gesproken over hoe kwetsbaar hij zich soms voelde als mens, hij zei;” jij begrijpt dat, jij werkt in de zorg!”    Toen ik vertelde dat ik ook nog eens afstudeerde als pastor was het hek van de dam, hij voelde zich veilig genoeg om te spreken over iets wat hem al heel lang dwars zat. 

Een buschauffeur met een sikje en tatoos. Een beer van een vent, hij was Hells Angel, je weet wel zo’n man die op een hele grote motor rijdt met een leren jack   met nog een stuk of wat motor vrienden achter zich aan. Maar het was ook een hele lieve zachte man. Hij vertelde dat hij veel slechte keuzes gemaakt had in zijn leven.

Hij deelde iets wezenlijks met mij en hij had veel vragen,  over God  en geloof. Ik vroeg hem; “waar ben jij naar op zoek?”  Hij zei dat hij emotioneel werd van deze vraag.  Niemand had hem ooit gevraagd waar hij naar op zoek was. Iedereen zei altijd waar hij het kon vinden  maar hoe weten ze nu waar hij iets kan vinden als ze niet vragen waar hij naar op zoek is? 

Hij was op zoek naar God   en hij was op zoek naar de rust in zichzelf, gaf hij mij als antwoord.   Hij zei “ik denk dat ik gelovig ben, maar ik wil het handen en voeten geven”.  Iemand had tegen hem gezegd, naar deze kerk moet je gaan want dat heb je nodig, dat is het ware geloof.  Maar hij vroeg zich af hoe het kon  dat mensen wisten wat hij nodig had.   

Ik vertelde hem dat het vooral ging over zijn persoonlijke relatie met God  om daar naar op zoek te gaan. Niet zozeer naar het ware geloof maar naar de ware ontmoeting tussen hem en God.   Hij gaf aan dat hij naar een klooster wilde. Ik verwees hem naar het Clarissen en het Franciscanen klooster.  Ik zei;  “deze mensen zeggen niet kom bij ons  maar zoeken naar wat het beste bij jou past”.  Ze luisteren naar wat jij nodig hebt. Dat wilde hij wel. Ik schreef nog snel de website op een briefje en zei hem dat het alleen maar een tip was. Toen stapte ik uit. 

Een echte ontmoeting van mens tot mens en van mens tot God gebeurde ook bij het verhaal van de Emmaüsgangers.

Deze ontmoeting ging in stappen: 

Twee vrienden zijn onderweg, veel mensen zouden zeggen  “waarom loop je nu juist Jeruzalem uit als er gezegd is dat Jezus uit zijn graf verdwenen is”? Waarom loop je de andere kant op, weg van Jezus? Je gelooft toch dat hij gezegd had dat hij de derde dag zou opstaan? 

Er zijn genoeg vragen te stellen bij de keuzes van deze twee mannen. Toen kwam Jezus bij hen lopen ze herkenden hem niet. Jezus loopt een stuk met ze mee. Hij zegt niet tegen ze dat ze de verkeerde kant op lopen of terug moeten naar Jeruzalem , hij loopt gewoon mee. Het maakte Jezus niet uit of hij nu met een omweg ging,   zoals het mij ook niet uitmaakte dat ik met een omweg ging met de bus.    Deze ontmoeting bleek belangrijk te zijn. Jezus liet ze eerst praten over wat hen bezig hield.   Daarmee laat Jezus zien dat je zo nader tot elkaar kunt komen. De vrienden voelen zich gehoord!

Daarna geeft Jezus ze les over de Thora, de eerste vijf Bijbelboeken, dit is het boek van de Joden. Het boek van de profeten. Hij laat zien dat het belangrijk is om kennis te hebben van het woord van God    zodat ze het woord van God konden herkennen. Dit geeft ook aan dat wij eerst moeten weten wat het woord van God is    en waar God zegt dat Hij zich openbaart om Hem ook te kunnen herkennen.

 Achteraf zeggen de vrienden, het was toen Hij ons les gaf over de Bijbel dat we al een bijzonder gevoel kregen.  Daar begon dus het stukje herkenning daar werd de gewone ontmoeting ineens een bijzondere ontmoeting. 

Om de ontmoeting en de herkenning compleet te maken brak Jezus het brood en deelde het. Hij deelde wie hij was    en zegt daarmee dat wij ook mogen delen wie wij zijn. Dat was het moment waarop de vrienden Jezus herkenden. 

Voor ons is dit verhaal ook van toepassing. Deze stappen kunnen wij ook zetten om onze vraag, waar we God kunnen ontmoeten, te beantwoorden. 

Daar hebben we hoop voor nodig, net zoals de vrienden hoop hadden dat Jezus terug zou komen. 

We hebben daar geloof voor nodig. Geloof in dat de woorden en de beloften die Jezus en dus ook God  ons gedaan heeft waar zijn. 

We hebben dan een open hart nodig om het bijzondere gevoel te herkennen en we hebben elkaar nodig. 

Dat laatste is het aller belangrijkste. De vrienden hadden elkaar nodig om te zien dat Jezus in hun midden was geweest. Ze hadden elkaar nodig om te ontdekken wat deze speciale reis met hun had gedaan. 

Dat is het delen in wie Jezus is.   Dat is de liefde delen met elkaar.

Ik vroeg mij af hoe het nu verder ging met de buschauffeur, ik had geen gegevens uitgewisseld. 3 dagen later moest ik weer werken en bij wie stap ik in de bus? Precies, diezelfde buschauffeur.   Dit keer zei hij dat hij zoveel aan ons gesprek had gehad    en vroeg of hij mij mocht toevoegen op facebook.   We zijn samen naar het klooster geweest en hij vond daar de rust en de ruimte die hij zocht.  Hij is nog steeds zijn weg met God aan het zoeken maar hij heeft geleerd waar hij God kan ontdekken in zijn dagelijkse leven. Onze ontmoeting heeft een snaar geraakt.  Soms heb je een bijzondere ontmoeting met een onbekende die net even dieper gaat en raakt aan het onmeetbare.   Daar waar God ineens tussen jullie inloopt. 

Jezus vraagt ons, omdat we met ons allen onderweg zijn, om onze ogen open te doen voor diegene waar je normaal niet zo snel naar zou omkijken of waar je normaal voorbij zou lopen. We hebben meer met elkaar gemeen dan we in eerste instantie zouden verwachten.   Een echte ontmoeting is daar waar je wordt gezien op de plaats waar je nu in het leven staat. Daar waar niet over je geoordeeld wordt of tegen je gezegd wordt dat je de verkeerde kant op loopt. 

De sleutel van een ontmoeting met God en een ontmoeting met je naaste is om op de weg die je gaat, met elkaar mee te lopen, te leren over hoe God zichtbaar wordt maar bovenal te delen in het mens-zijn. Dan zullen we in elkaar de liefde van God herkennen en dan zullen we weten dat Jezus altijd met ons mee loopt.    
Amen.